Moskwa położona jest niemal w samym środku Niziny Wschodnioeuropejskiej, w szerokiej i płytkiej dolinie rzeki o tej samej co miasto nazwie. Stolica Rosji jest ogromną aglomeracją zajmująca powierzchnie około 1000 kilometrów kwadratowych.
Większość moskwian to Rosjanie. Do najliczniejszych mniejszości należą Białorusini, Żydzi, Tatarzy i Ukraińcy. Liczba ludności miasta stale wzrasta, główną przyczyną tego zjawiska jest napływ ludzi z całego obszaru byłego ZSRR. Kiedy w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w mieście brakowało niewykwalifikowanych robotników, zakłady pracy otrzymały prawo meldowania ludzi spoza granic miasta, co miało zapewnić dopływ siły roboczej. Ludność przybywająca z prowincji zasiedlała hotele robotnicze zlokalizowane w wieżowcach porozrzucanych po całym mieście.
Założone około 1147 roku miasto szybko stało się ważnym ośrodkiem handlowym, czemu sprzyjało położenie nad rzeką Moskwą i połączenie, przez Wołgę, z Morzem Bałtyckim i Kaspijskim.
Od XIII do XV wieku Moskwa znajdowała się pod kontrolą Tatarów, po wyparciu ich przez Iwana Groźnego stała się stolicą księstwa moskiewskiego, moskiewskiego później Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. Moskiewskiego 1712 roku car Piotr Wielki przeniósł stolicę Rosji do Petersburga, ale Moskwa pozostała ważnym centrum kulturalny i gospodarczym. W XVIII i XIX wieku miasto doskonale prosperowało. Po rewolucji październikowej Moskwa odzyskała status stolicy.
W 1610 roku miasto zdobyło wojska polskie, osadzając na tronie pretendenta do władzy carskiej, Dymitra zwanego Samozwańcem. Okupacja trwała jednak zaledwie dwa lata, idea unii Rzeczpospolitej z Rosją upadła, wojska polskie opuścił Kreml. OD XVIII do XX wieku miastu tylko dwukrotnie zagrażał atak obcych wojsk. 7 września 1812 roku Napoleon Bonaparte na czele swej wielonarodowej armii pokonał wojska rosyjskie pod wsią Borowino nieopodal Moskwy. Co najmniej 44 tysiące Rosjan poległo, odniosło rany lub dostało się do niewoli, pozostali zostali zmuszeni do odwrotu. Droga na Moskwę stała otworem. Większość mieszkańców stolicy uciekła na wschód, a opustoszałe miasto podpalono. Napoleon zajął ocalały Kreml, ale w zgliszczach nie znalazł spodziewanych łupów i jedzenia, które miały podreperować stan i morale zmęczonej armii. Po miesiącu cesarz Francuzów podjął decyzję o odwrocie.
W czasie drugiej wojny światowej, nazywanej przez radzieckich historyków Wielka Wojną Ojczyźnianą, Niemcy oblegali Moskwę od października do grudnia 1941 roku, podchodząc na odległość 40 kilometrów od centrum miasta. Stolicę uratowały mroźna rosyjska zima i desperackie kontruderzenia Armii Czerwonej.