Moskwa zbudowana została na planie koncentrycznym. W samym centrum miasta znajduje się Kreml, czyli „twierdza”, wokół niego zaś promieniście rozchodzą się kolejne dzielnice przecięte kolistymi obwodnicami śródmiejskimi.
Kreml wzniesiono na wzgórzu, tuz przy rzece. Otoczony jest on wysokim murem z czerwonej cegły. Tuz za murem znajduje się słynny Plac Czerwony i stojąca obok niego cerkiew Wasyla Błogosławionego. Wokół tego centrum rozciąga się część, zwana dawniej Biełyj Gorod, oddzielona os następnego kręgu pasem zielonych bulwarów przypominających nieco krakowskie Planty. W tej części miasta mieszczą się instytucje państwowe, biblioteki, teatry, hotele i domy towarowe. W miejscu dawnych murów otaczających Biełyj Gorod powstały zadrzewione place-bulwary, na których mają swe siedziby przedstawicielstwa zagraniczne. Obszar rozciągający się za bulwarami to typowe dzielnice śródmiejskie. Otacza je kolejna kolista arteria komunikacyjna, tzw. Sadowe Koło.
Od lat sześćdziesiątych Moskwa zaczęła się dynamicznie rozrastać. Dotychczasowe granice miasta, wyznaczone przez stare obwarowania, przesunięto o kilka kilometrów we wszystkich kierunkach, włączając w obręb miasta podmoskiewskie miejscowości – między innymi Tuszyno, Babuszkin, Pierowow, Lublino i Kuncewo. Na zyskanych w ten sposób terenach wybudowano wielkie osiedla mieszkaniowe – obecnie 90% mieszkańców Moskwy mieszka pod Sadowym Kołem. Dzisiaj granice miasta wyznacza Moskiewska Obwodnica Autostradowa otaczająca centrum w odległości około 20 km.
Pierwsze wzmianki o Kremlu jako centrum miasta pochodzą z 1331 roku.. W ciągu wielu wieków swojego istnienia Kreml był rezydencją kolejnych monarchów, patriarchów i siedzibą rządów. Twierdza zbudowana została na planie trójkąta o powierzchni 36,4 hektara. W 1495 roku wokół Kremla wzniesiono mur o długości 2,25 kilometrów z 20 basztami, z których 19 zwieńczone jest strzelistymi hełmami.
Sobór Błagowieszczański, świątynia carów, został zbudowany w latach 1484 – 89. W pałacu Granowitaja Pałata (wzniesionym w latach 1487-91) znajduje się wspaniała sala trnowowa – jedyna pozostałość po Pałacu wielkich Książąt.
Do najważniejszych budowli w obrębie murów Kremla należą:81-metrowa dzwonnica Iwana III i trzy barokowe pałace – Tieremnoj (1635 -36), w którym carowie przyjmowali gości i posłańców; Potiesznyj (1651-56), w którym działał pierwszy rosyjski teatr i ogromny Pałac Patriarchów (1642-56). Wśród innych ciekawych budowli Kremla warto wspomnieć o Arsenale (1702-36), neoklasycystycznym Pałacu Senatu (1776-87, Wielkim Pałacu Kremlowskim (1839-49) i Nowej Zbrojowni(1844-51). Obecnie w Wielkim Pałacu Kremlowskim znajduje się siedziba rosyjskiego zgromadzenia ustawodawczego – Dumy.
W XX wieku na Kremlu wzniesiono tylko dwa budynki: Prezydium Rady Naczelnej ZSRR (1932-34) i Pałac Zjazdów (1956-61)
Przez większą część panowania systemu komunistycznego kremlowskie sobory pełniły tylko funkcje muzealne, obecnie znowu otworzyły swe podwoje dla wiernych. Przez kilkadziesiąt lat Kreml był niedostępny dla osób postronnych, bramy Kreml był niedostępny dla osób postronnych, bramy Kremla otwarły się dla nich dopiero po śmierci Stalina w 1953 roku.
Centralnym placem Moskwy jest przylegający do wschodniej ściany Kremla Plac Czerwony. Tutaj znajduje się słynne Mauzoleum Lenina, w którym przechowywane SA zbalsamowane zwłoki przywódcy rewolucji.
Obecny wygląd Moskwy jest w dużej mierze wynikiem wielkiej przebudowy miasta w latach trzydziestych, pod rządami Stalina. W tym czasie wyburzono wiele zabytkowych budynków, w tym ponad połowę wszystkich moskiewskich świątyń. Z czasów stalinowskich pochodzą najbardziej charakterystyczne elementy panoramy miasta – siedem monumentalnych drapaczy chmur zbudowanych w stylu nazwanym „gotykiem Stalina”. Największy z nich to gmach Uniwersytetu Moskiewskiego im. M. W. Łomonosowa w dzielnicy Lenino. Przykład podobnej szkoły architektonicznej mamy tez w Polsce – Pałac Kultury i Nauki w Warszawie jest utrzymany w tym właśnie stylu.